Er zijn veel objecten waar Gert al tien, twintig, soms dertig jaar komt. Die panden kent hij door en door. "Wij kennen de geschiedenis vaak beter dan de eigenaar. Wij weten bijvoorbeeld wanneer de dakbedekking is vernieuwd of wanneer er voor het laatst is geschilderd. Daarom zien klanten vaak het liefst dezelfde monumentenwachter. Ook omdat je in de loop der tijd een band opbouwt."  

Wat dat laatste betreft is er wel iets aan het veranderen. "Door allerlei ontwikkelingen wordt het directe contact met de klant minder. Bij de particuliere abonnees werken vaak de beide partners. Dan haal je de sleutel bijvoorbeeld bij de buren. Er wonen geen pastoors meer in de pastorieën en veel kosters en kerkmeesters zijn vrijwilligers. Ze maken de deur voor je open en zeggen: bel maar als je klaar bent. Verder zie je niemand. Vroeger zaten we vaker samen aan de koffie of aan een kop soep. Dan besprak je de toestand van het gebouw. En vaak ook de toestand in de wereld."  

Ook met de beheerders van openbare gebouwen zijn de contacten meestal beperkt. "Bij een nieuw object of een nieuwe beheerder loopt de contactpersoon een stukje mee. Maar meestal hebben ze het gauw gezien. Dan krijgen wij een grote sleutelbos in handen gedrukt. En daarmee het vertrouwen. Dat is wel mooi natuurlijk. Na een paar inspecties weten wij beter welke sleutels we moeten hebben voor alle deuren en dakluiken dan de beheerder zelf."

Bakkie in het bakkie
Jaren geleden waren Gert en een collega aan het werk op kasteel Loenersloot. Daar woonde toen een oude mevrouw die weinig moest hebben van bemoeienis van buiten. Door tussenkomst van een bestuurder mocht er toch worden geïnspecteerd. "Eigenlijk vond ze het maar niks dat wij daar rondliepen en het dak van een van de torens op gingen. Maar ik had al lang gezien dat door een kapotte afvoerpijp de muur kletsnat was. Dus ik vanuit een dakluik abseilen in het 'bakkie' en aan de slag om die pijp te maken. Nou, dat vond ze toch wel mooi. Eerst hield ze op met mopperen en toen vroeg ze of we koffie wilden. Ja natuurlijk. Ik weet nog dat mijn collega dat bakkie in een emmer naar mij heeft laten zakken. En na gebruik weer keurig opgehesen en terugbezorgd. Toen hadden we helemaal het vertrouwen gewonnen."

"De laatste jaren hebben we het meest contact met de eigenaren van buitenplaatsen en andere grotere particuliere objecten. Zij zijn vaak erg begaan met hun gebouw en willen van alles van je weten. Dat vind ik altijd mooi, als klanten zich zelf gaan verdiepen in de bouwtechnische achtergronden. En dan proberen om samen de beste oplossingen te vinden."  

Als monumentenwachter moet je niet alleen beschikken over vakkennis, handigheid en bouwkundig inzicht. Je moet ook mensenkennis hebben. "Je krijgt te maken met allerlei soorten klanten. Dat merk je al bij het maken van een afspraak. Sommigen heb je direct aan de lijn, anderen bellen alleen maar terug. Bij sommigen kan bijna alles, bij anderen is alles ingewikkeld. Na een tijdje weet je dat en daar hou je dan rekening mee. En wat altijd helpt, is denken vanuit de klant. Bij je adviezen, maar ook bij hele simpele dingen. Dus niet zo uit de goot met je vieze schoenen naar binnen lopen."

Gert Verwoerd vertelt over vliegen en vleermuizen in en om torenspitsen.